Kilka uwag na temat wynajmu samochodu u Tamaza.
Ogólnie rzecz biorąc – na razie wszystko w porządku, sytuacja wygląda całkiem bezchmurnie. Spotkaliśmy się, porozmawialiśmy; samochód nie był Foresterem z 2015 roku, tylko XTrailem z 2005 roku. Nie protestowałem, klasa samochodu była nieco wyższa, wszystko działało, w porządku. Umowa była jednak sporządzona wyłącznie w języku gruzińskim. Wyjaśniono mi, na jakie tereny nie wolno wjeżdżać, a co do pozostałych dróg gruntowych, Tamaz powiedział, że można po nich jeździć. Ruszyliśmy w drogę.
Kłopoty zaczęły się, gdy na jednej z takich dróg (w nieobjętej zakazem części Chewsuretii, a konkretnie – w pobliżu wsi Roszka) – co zdarza się podczas jazdy po drogach gruntowych – przebiłem przewód olejowy skrzyni biegów. Najechałem na kamień, nawet tego nie zauważyłem, ale wkrótce wyciekł olej i samochód się zatrzymał. Skontaktowałem się telefonicznie z Tamazem, który powiadomił ubezpieczyciela – wszystko miało być w porządku. Były góry, robiło się ciemno, więc zabrano nas samochodem z hotelu, w którym się zatrzymaliśmy. Na żądanie ubezpieczyciela wezwałem policję, aby sporządzić protokół szkody. Okazało się, że musiałem zapłacić grzywnę w wysokości 250 lari za opuszczenie miejsca zdarzenia – Tamaz mi o tym nie powiedział. No cóż.
Następnie ostrzegłem go, że samochód znajduje się w trudno dostępnym miejscu – laweta ubezpieczyciela nie dojedzie. Odpowiedział, że nic nie szkodzi, że sami sobie poradzą na miejscu. Następnego dnia okazało się, że nie ma kluczyka do samochodu. Poinformowałem o tym Tamaza, ale nie miał on duplikatu kluczyka (okazało się, że sam samochód został przez Tamaza wynajęty od innego właściciela, z którym nie udało mu się szybko skontaktować). Przyjechali przyjaciele Tamaza innym samochodem, który mieli mi przekazać jako samochód zastępczy. Jednak z powodu tej sytuacji z kluczykiem ostatecznie powiedziano mi:
wezwanie programisty, podróż do Tbilisi i z powrotem, dostarczenie samochodu – wszystko to razem będzie mnie kosztowało 600 lari. Zawieziono nas do Tbilisi. Straciliśmy jeden dzień wynajmu. Następnego dnia z komisariatu poinformowano nas, że klucz znaleziono w ich radiowozie (w nocy wypadł mi z kieszeni bluzy). Poinformowałem o tym przyjaciół Tamaza, którzy odwołali programistę, który miał otworzyć samochód, i uczciwie pojechali po klucz na posterunek. Samochód, którym jechali – XTrail przyjaciela Tamaza – został mi obiecany jako zastępczy, ale dopiero po zakończeniu holowania zepsutego auta. Nic innego nam nie dali, powiedzieli, że nie ma. Obiecali dostarczyć auto do 18:00 w Tbilisi, przywieźli o 22:30, przez co straciłem rezerwację hotelową (już drugą) w kolejnym miejscu na trasie. Potem Tamaz zachował się nieodpowiednio. Obiecał skontaktować się ze mną, aby wyjaśnić sprawę zwrotu części z tych 600 lari, które wcześniej mu dałem. Tamaz po prostu zniknął. Przestał odbierać telefony. W końcu przyjechali jego przyjaciele i wyjaśnili, że mogę odzyskać tylko 60 lari – reszta poszła na paliwo w obie strony, olej i jeszcze coś. Wcześniej Tamaz mówił, że dostarczenie samochodu zastępczego do Roszki będzie kosztowało 120 lari. Różnica jest znaczna. Tamaz jednak nie skontaktował się ze mną. Kiedy sam zadzwoniłem do niego dwa dni później, powiedział, jakby nic się nie stało, że to ja jestem winny zepsucia samochodu, że pojechałem tam, gdzie nie wolno jeździć, że jego przyjaciele ponieśli koszty i że nie zwróci mi już żadnych pieniędzy. Nie wdałem się w kłótnię – czas urlopu i dobry nastrój są ważniejsze. Podsumowując: Tamaz zwrócił mi 100 lari i obiecał 5 bezpłatnych dni z Foresterem następnym razem. Czy trzeba w ogóle mówić, że nie skorzystam z jego propozycji? Nie rozumiem, skąd biorą się te wszystkie świetne opinie o nim na waszej stronie. Nie zaprzeczam, że w końcu dostali mi samochód i jakoś próbowali pomóc, ale wszystkie problemy spadły na mnie – straciłem dwa dni wynajmu, pieniądze zniknęły nie wiadomo gdzie, a nastrój, co oczywiste, został zepsuty. Wersje tego, co będzie dalej, cały czas się zmieniały. Gdyby od razu mi powiedzieli, że za „przyjemność” zniszczenia samochodu i zgubienia kluczyka muszę zapłacić 600 lari, i od razu dali mi samochód zastępczy, można by było o tym porozmawiać. Ale w gruncie rzeczy wszystkie problemy rozwiązywano na mój koszt, a w najbardziej nieprzyjemnym momencie właściciel po prostu zniknął.